Column: baby’s nagels knippen
Geplaatst op: 04/07/2011 in Columns. Reacties (0)

Eventjes de nagels van een baby knippen?
‘Knip de nagels van een baby liever niet met een schaartje maar vijl ze netjes af, liefst met een kartonnen vijl.’ Mmm. Ik staar naar het babynagelsetje dat ik net heb aangeschaft, waarin naast een schaartje en een nagelknipper een vijl zit, hartstikke van ijzer. Even overweeg ik om opnieuw naar de winkel te gaan voor een kartonnen vijl. Alleen het allerbeste voor mijn kind, natuurlijk. Een gebrek aan tijd en energie zorgen ervoor dat ik toch maar aan de slag ga met de vijl.

‘Verzorg de nagels van je baby wanneer hij rustig is, bijvoorbeeld tijdens een voeding of als hij slaperig is.’ Check! Ons zoontje heeft net z’n flesje gehad en ligt loom in mijn armen. Het ideale nagelmoment, naar ik nu begrijp. Ik pak zijn voetje vast en probeer voorzichtig om een nageltje te vijlen.

Op het moment dat de koude, ijzeren nagelvijl zijn kleine, warme teentje raakt, is onze zoon gealarmeerd. Zijn ogen schieten wijd open, verschrikt kijkt hij rond en probeert zijn voetje terug te trekken. Als dat niet lukt en hij merkt dat hij ‘vast’ zit, zet hij het op een schreeuwen. En nee, dat is geen zielig babygehuil maar meer een ‘help-ze-gaan-me-vermoorden-brand-doe-iets-nuuuu!!!’ gekrijs.

Snel laat ik zijn voetje los en gelijk keert de rust terug. Ehm, ik probeer het volgende week nog wel een keertje. Maar een paar dagen later zie ik zijn nagels. Ze zijn toch echt veel te lang en scheuren hier en daar al in. Ik zie mezelf echt geen tien piepkleine nageltjes vijlen en dus pak ik het schaartje. Helaas, zodra hij ook maar denkt dat hij iets bij zijn teen voelt, zet hij het op een brullen.

Dit is het moment dat de man in huis zijn taak als vader serieus neemt. ‘Kom maar hier, we gaan gewoon z’n nagels knippen, geen gedoe.’ Zoonlief wordt in de houdgreep genomen, dit keer is het menens. Onze kleine man schreeuwt, huilt en brult alsof de wereld vergaat. Z’n kleine koppie loopt gevaarlijk rood aan.

Tja, en dat zijn dus de momenten dat het de moederhormonen teveel wordt. ‘Zo is het wel weer genoeg!’ Troostend neem ik de kleine in mijn armen, die nog nahikt en snikt van het huilen. Toch ben ik ook benieuwd naar het resultaat. Helaas, er zijn maar vijf teennagels geknipt. Ik kijk naar het sippe gezicht van ons zoontje. Dat wordt een pedicurebehandeling onder narcose. Of toch maar even zo’n kartonnen vijltje proberen?

©De Creatietuin 2011

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Referentie

Hoek Hoveniers

"Ik ben blij dat ik Corinne heb ingeschakeld als schrijfcoach. Met een mix van kennis, kritisch doorvragen en gerichte adviezen heeft ze me geholpen om nieuwe webteksten te schrijven. Voor mij de ideale combinatie: beter leren schrijven en gelijk een concreet eindproduct!"

Ilse Pennings
PR & Communicatie

  • Contact

    info@decreatietuin.nl / 06 - 11 33 53 16

    Wij zijn gevestigd in Sassenheim, gemeente Teylingen (omgeving Leiden) in de Bollenstreek maar werken door heel Nederland.