Column – Op een dag weet je het…
Geplaatst op: 12/09/2014 in Columns. Reacties (0)

pistool

Ik vind mensen gezellig. Bijna altijd, en bijna iedereen. Zodra ik nieuwe mensen ontmoet, dan is mijn eerste gedachte: “leuk!”. Leuk om even een kletspraatje te maken, te horen wat het verhaal van de ander is, te verkennen of er gedeelde interesses zijn of dat er iets te leren valt.

Maar met sommige mensen wil het niet boteren. Soms kun je er de vinger niet goed op leggen. En ik kan het ook best wel eens jammer vinden dat er dan geen contact ontstaat. Maar goed, vrienden en familie genoeg dus meestal leg ik het naast me neer. Het is ook niet praktisch om met iedereen bevriend te raken.

Bepaalde mensen zie je echter zo vaak, dat de vraag toch in je hoofd blijft rondspoken. Zo zijn er de ouders van een jongen die bij mijn dochter op de crèche zit, die ik elke week weer tegenkom. In de speeltuin, op straat, in de supermarkt of gewoon op de stoep voor de kinderopvang. En steeds is dan duidelijk: er is geen chemie.

Van de week was er echter een moment waarop het me allemaal in één keer duidelijk werd. Het ging zo. Ik kom aan bij de crèche en Bram* en zijn vader komen ook net aanlopen. Meestal ontwijkt de vader mijn blik maar nu keek hij blij en enthousiast mijn kant op. Ik was druk in de weer met tasjes en jasjes maar het viel me toch direct op. Het leek zelfs wel of hij liep te glunderen!

Ik lachte. Blijkbaar was hij in een goede bui of stond hij vandaag wat meer open voor contact. Bram kwam op ons afgerend. ‘Pief paf poef’. Hij zwaaide voor onze neuzen met een zwart speelgoedpistool met op het uiteinde van de loop een rood rondje. Ik keek bedenkelijk. Bram is pas 3 jaar. Bovendien staat onze kinderopvang bekend als een liefdevolle organisatie die de natuur en respect voor het leven hoog in het vaandel heeft staan.

Maar goed, aan alle morele bezwaren die door mijn hoofd flitsten had Bram natuurlijk geen boodschap. Ik lachte dus vriendelijk naar hem en zei: “Zo, heb jij vandaag een leuk speelgoedpistooltje mee naar school?”. De vader zette zijn handen in zijn zij, en zei: “Nee, een Schiet Pistool!”.

“Aha! Je kunt er inderdaad niet vroeg genoeg mee beginnen!” Dat waren de woorden die haast vanzelf uit mijn mond sprongen (die bijkans openviel van verbazing), maar ik snel weer inslikte. Ik was opeens heel erg blij dat Bram niet in de klas van mijn dochter zat. En het was me opeens ook heel erg duidelijk waarom er geen klik was. Klik. Klik. Kapoef!

 

*De naam Bram is vanuit privacy-overwegingen gefingeerd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Referentie

"Corinne heeft zich, door een combinatie van inhoudelijke en communicatieve vaardigheden, snel ingewerkt als interim-professional op onze afdeling Marketing. Haar schrijfvaardigheid - precies en vlot - is hierbij opgevallen. We zullen in een nieuwe situatie met plezier opnieuw een beroep op haar doen."

Peter Reinders
Managing partner, Lexence

  • Contact

    info@decreatietuin.nl / 06 - 11 33 53 16

    Wij zijn gevestigd in Sassenheim, gemeente Teylingen (omgeving Leiden) in de Bollenstreek maar werken door heel Nederland.