Ik snap het niet
Geplaatst op: 06/12/2012 in Columns. Reacties (0)

Soms snap ik er even niets meer van. Dan heb ik het idee dat iemand het water met emmers naar buiten gooit, terwijl hij tegelijkertijd zelf de kraan weer openzet. Ik zal iets concreter worden.

Het is woensdagochtend, een winterse ochtend, de zon doet haar best de koude wereld te verwarmen. Terwijl ik over het dorpsplein loop, spelen de kerkklokken een bekend deuntje. De fruithandelaren staan alweer flink handel te bedrijven en ook de kaaskraam is open.

Hoewel we in deze tijden op de kleintjes moeten letter, besluit ik mezelf op een lekker stukje kaas te trakteren. Blij loop ik naar de kraam en bekijk de vitrine met speciale kruidenkazen. Alles ligt mooi uitgestald, er wapperen vlaggetjes en er staat een bord. Deze ondernemer heeft dus nagedacht over zijn presentatie. Slim, want een aantrekkelijke ‘winkel’ spreekt aan.

Kaas_blog_creatietuin

De kaasboer zelf staat nog wat de kletsen met een vaste klant. Zijn zoon rommelt wat op de achtergrond en ik wacht netjes op mijn beurt. Het duurt best even en ik krijg koude voeten. Uiteindelijk komt de zoon naar me toe en vraagt of hij me kan helpen. Ik kijk naar de vitrine met speciale kazen, en vraag: ‘Wat heb je hier voor lekkers liggen?’. En inderdaad, ik verwacht een gepassioneerd verhaal over de speciale kazen, de ingrediënten en hun herkomst.

In plaats daarvan kan ik rekenen op een geïrriteerde blik en een zuchtend ‘Wat bedoelt u?’. In verwarring kijk ik om me heen. Het is niet alsof er in de buurt nog andere kazen of producten liggen. De zoon krijgt onderhand ook door dat zijn reactie wellicht wat bot is en begint dan toch maar de kazen op te noemen. De Hollandse kaas met drie soorten pepers lijkt me wel wat en ik bestel een klein stukje. Eigenlijk wilde ik plakjes, maar het antwoord ‘ik heb hier geen snijmachine staan’ heb ik maar opgevat als een ‘nee’.

Nu begrijp ik ook wel dat de kaasboer liever een kilo verkoopt dan een klein stukje, maar toch raak ik opeens heel snel heel erg geïrriteerd als de jongen met zijn kaasmes een stuk van ongeveer 800 gram aanwijst. ‘Zoiets?’ Dat betekent namelijk dat ik dan minstens drie keer moet zeggen dat het nog minder moet en kom ik over als een gierigaard. Dat geeft mij geenszins het gevoel een Koninklijke klant te zijn. Bovendien, wie zegt dat ik volgende week niet opeens besluit een kilo kaas te kopen?

Ik besluit ter plekke dat hij de rambam kan krijgen, sluit mijn hart en zeg toonloos net zo vaak ‘nog kleiner’ totdat ik tevreden ben. Als je het me eerlijk vraagt dan heb ik misschien wel expres overdreven en een heel erg pietepeuterig klein stukje genomen, gewoon om hem dwars te zitten.

De jongen gaat nog even door met irritant gedoe door te vragen of ik nog iets anders wil, echt niet, ook niet iets lekkers voor op brood enzovoorts. Op een gegeven moment besluit ik maar gewoon om de jongen te negeren en geef ik geen antwoord meer.

Ik krijg de ingepakte kaas en een gratis koe-kalender. Het voelt vreemd om opeens een cadeau te krijgen van iemand die zo onaardig doet. Ook wordt me medegedeeld dat ik met mijn kassabon 10% korting krijg bij de winkel waar ze tegenover staan. Ze doen dus aan klantgeschenken en aan korting. Met welk doel? Waarschijnlijk meer klanten en dus meer omzet. Maar waarom doen ze niet eerst iets aan hun eigen klant(on)vriendelijke houding? Ik snap er echt niets meer van en loop gedesillusioneerd naar huis, terwijl ik bedenk waar ik voortaan mijn kaas kan halen terwijl tegelijkertijd mijn goede humeur behouden blijft.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Referentie

"Corinne heeft zich, door een combinatie van inhoudelijke en communicatieve vaardigheden, snel ingewerkt als interim-professional op onze afdeling Marketing. Haar schrijfvaardigheid - precies en vlot - is hierbij opgevallen. We zullen in een nieuwe situatie met plezier opnieuw een beroep op haar doen."

Peter Reinders
Managing partner, Lexence

  • Contact

    info@decreatietuin.nl / 06 - 11 33 53 16

    Wij zijn gevestigd in Sassenheim, gemeente Teylingen (omgeving Leiden) in de Bollenstreek maar werken door heel Nederland.